...:Edebiyat ikliminde buluşalım:...

Ah yâr gönlüme düştün bu serin gecede,

Bir eylül akşamında

Sokakların yalnızlıktan figan ettiği sırada

Âsûde gecenin sükûta boyanmış demlerinde

Masmavi gecede

Susuzluktan çatlayan

Kurak sineme bir lahza sevgi tohumu eken

Bir yaralı gül oldun

O’na açıyorum içimi

Ve geceyle söyleşiyorum.

Aşka teyakkuz kalbim bu gece

Saat tam Aşk’a beş var.

 Yüreğimi benden çalan bir gönül...

Sabaha kadar oturmak istiyorum

Benimle

Yıldızlarla dertleşmek için.  

İçimdeki çığlığı boşaltmak...

Neden şafak ağarmak bilmez bu gecede?

Ah yâr...

Gönlümün kıyısına vuran bir yaralı gülsün.

 Bu gülü alıp koklamak içime çekmek istiyorum.

Gül’ü istiyorum.

Sarıp sarmalamak, güzel söz söylemek

Kalbimi ona emanet etmek sadece

Kâh türkü yakmak kâh nağme mırıldanmak

Ya da sadece mısralarda konuşmak

Seyr ü sefere çıkmak, yitik gönüllerde...

Sarmak, O’nu tanımayan vicdanları seninle

Gecenin koyu karanlığında saldın

Bu füsûnlu kokuyu gönlüme.

Bilmem diner mi ey yâr bu gözyaşım seninle.

 Siler misin bu kanla akan yaşları

Hasretinle yanıyor bu gönlüm şimdi.

Bu ağır duyguları yürek kaldırabilir mi ki,

 Yakarışlar bir gün ses getirir mi?

Ve bir gün Sen çıkar gelir misin?

 Bütün kâinat sussa da...

Sen konuşsan sadece...

Bir gün...

Adın gibi vuslatı müjdeler misin bana ey yâr

Adın gibi vuslatı müjdeler misin bana ah yâr

08.09.08